เจ้าไม่เป็นไรนะ?
เคยมาแดนเหนือมาก่อนหรือเปล่า?
ข้าไม่เคยได้เห็นหิมะ
งั้นหรอ มันสวยดีนะ ข้าหายใจได้อีกครั้ง
ในแดนใต้ มีแต่กลิ่นเหม็นๆ ของอึหมู
เจ้าไม่เคยไปแดนใต้? ข้าอยู่ที่วินเทอร์เฟล
แดนเหนือ.
เจ้าอยู่ได้ยังไง?
ทำยังไงไม่ให้ความหนาวกินเจ้าน่ะ?
เจ้าต้องเคลื่อนไหวตลอดเวลา นั่นแหละความลับ
เดินเป็นดี ต่อสู้ได้ก็ดี...
แต่ได้เอากันคือดีที่สุด
มีผู้หญิงหลายร้อยชีวิต ไกลจากที่นี่ไม่กี่ไมล์
เจ้าจะทำอย่างที่อยากเมื่อไหร่ก็ได้ถ้าต้องการ
เป็นความคิดที่ไม่ฉลาดซะเลย
ดาวอส บอกว่าเขาเป็นนักสู้ เขาดีแน่
เขามีความสำคัญที่มีมากกว่าความฉลาด
คนฉลาดอาจไม่ได้ขึ้นมาที่นี่เพื่อมาหาคนตาย
แล้ว เจ้าพบกับราชินีมังกร จากนั้น?
นางจะต่อสู้ข้างเดียวกับเราหากข้าคุกเข่า
เจ้าเสียเวลาไปตั้งมากกับพวกอิสระชน แต่ตอนนี้ดันไม่ชอบการคุกเข่า
แมนซ์ เรเดอร์ เป็นคนที่ยอดเยี่ยม คนที่น่าภาคภูมิใจ
กษัตริย์เหนือกำแพงที่ไม่เคยคุกเข่า
กษัตริย์เหนือกำแพง กี่คนที่ตายเพราะความภาคภูมิใจของเขา?
เจ้าดูไม่ค่อยดีนะ เด็กน้อย
- เจ้าขายข้าให้กับแม่มด - ไอ้นักบวช
ข้ายอมรับ
เรากำลังต่อสู้ในมหาสงคราม
- สงครามแห่งการจ่่ายเงิน - ข้าต้องการจะเข้าร่วมกับเจ้า
ข้าอยากจะเข้าร่วมกับพี่น้อง แต่เจ้าขายข้า
เยี่ยงทาส
รู้มั้ยว่านางทำอะไรกับข้า?
นางมัดข้าให้อยู่กับเตียง นางแก้ผ้าข้าเปลือย
ถึงนางจะดูไม่น่ากลัว
แล้วเอาปลิงมาไว้บนตัวข้าก็เถอะ
- นางเปลือยด้วยหรือเปล่า? - เพียงแค่ต้องการเลือดของเจ้า
ใช่ขอบใจ ได้โปรด ข้ารู้อยู่แล้ว - ที่อาจแย่กว่านั้น
นางต้องการจะฆ่าข้าด้วย!
- พวกเขาจะฆ่าข้าถ้ามันไม่ได้... - แต่พวกเขาก็ไม่ได้ทำนี่!
แล้วเจ้าจะบ่นเอาอะไร?
ข้าไม่ได้บ่น
ปากเจ้าไม่หุบตั้งแต่เดินมานี่ แล้วก็พล่ามมาตลอดเกี่ยวกับอะไรก็ไม่รู้
เจ้านี่เกือบถูกฆ่าไปถึงหกครั้งและไม่ได้บ่นออกมาสักคำ
เด็กดี
ครั้งแรกที่ข้าไปอยู่ที่กำแพงกับพ่อของเจ้า
เขาเป็นคนดี
เขาสมควรได้รับลูกชายที่ดี
เจ้าอยู่กับเขาด้วยมั้ยตอนเขาตาย
ข้าถูกจับเป็นนักโทษจากพวกคนเถื่อน
แต่เราก็แก้เเค้นเพื่อเขา
ข้าต้องการให้เจ้ารู้ว่าข้าได้ประหาร ผู้ก่อความไม่สงบทั้งหมดที่ข้าพบ
ข้าไม่คิดว่าจะมีอะไรที่แย่กว่าที่เขาจากไป
ไนท์วอทช์คือชีวิตของเขา เขาตายเพื่อปกป้องทุกคน
และพวกนั้นก็ฆ่าเขา
ข้าเกลียดที่เขาต้องตายแบบนั้น
พ่อของข้าเป็นคนที่มีเกียรติที่สุดเท่าที่ข้าเคยรู้จัก
เป็นคนที่ดีในทุกมุมมอง
แต่เขาตายบนลานประหาร
พ่อเจ้าเคยคิดที่จะประหารข้า เจ้ารู้หรือเปล่า
ข้าเคยได้ยิน
มันเป็นเรื่องของพรรคฝ่าย
ไม่ว่าเขาจะเกลียดข้าหรือไม่
- ข้าดีใจที่เขาไม่ได้เเบบนั้น - ข้าเช่นกัน
พ่อของท่านเคยให้ดาบนี้ไว้กับข้า
เขาเปลี่ยนปลายด้ามจากสลักหมีเป็นหมาป่า
และมันคือ "ลองค์คาวน์"
ดูสิ ผู้บัญชาการมอร์มอนต์ ท่านไม่เคยกลับมายังเวสเทอร์รอส
แต่ท่านกลับมา
และมันได้รับใช้ครอบครัวของท่านมานานหลายศตวรรษ
มันคงไม่ดีหากอยู่กับข้า
พ่อข้ามอบมันให้กับเจ้า
ข้าไม่ใช่ลูกของเขา
ข้าคือความอับอายของตระกูล
ข้าทำให้พ่อของข้าเสียใจ
ข้าสูญเสียสิทธิ์ที่จะเรียกร้องอะไรจากดาบนี้
มันเป็นของเจ้า
มันอาจจะดีสำหรับเจ้า
และคนรุ่นหลังเจ้า
พ่อของเรามักมองเราจากตรงนี้
เขาไม่ได้พูดอะไรมากนัก
เจ้าอาจจำไม่ได้เพราะว่ากำลังถักนิตติ้งอยู่ตลอดเวลา
ข้าจำได้
ครี่งหนึ่งเมื่อชายหนุ่มกำลังยิงธนูกับเซอร์รอดดิค
ข้ามักมาที่นี่หลังจากนั้น
ตอนแบรนยิงธนูของเขาไป
ข้าชอบเก็บลูกธนูที่ตกอยู่บนพื้นดิน
เซอร์รอดดิคอาจจะจับได้ ถ้าเห็นเจ้า
ไม่มีศรธนูปักที่เป้าเลย
ไม่มีเลย เหมือนตอนนี้
ไม่มีใครหยุดข้าเลย
จนข้าดึงคันธนู
และยิงไปออกไป เก็บเอาลูกศรกลับมาอีกครั้ง
ข้าทำมันได้ไม่ดี
จนกระทั่ง ข้าได้ยิงตาของกระทิง
เป็นความพยายามครั้งที่ยี่สิบหรือยี่สิบห้าข้าจำไม่ได้
แต่ข้าก็ยิงโดนตาของกระทิง
และข้าก็ได้ยินเสียงปรบมือ
ข้ามองขึ้นมา
เละพ่อยืนอยู่ตรงนี้ ยิ้มลงมาหาข้า
ข้ารู้ว่าบางทีข้าอาจดื้อ และไม่ชอบทำตามกฏ
แต่พ่อยิ้มแบบนั้นทำให้ข้ารู้ว่าข้าไม่ผิดอะไร
มันเป็นข้อผิดพลาด
ข้ากำลังทำสิ่งที่อยู่ในชะตากรรม ของข้าและเขาก็รู้ว่ามันคืออะไร
แต่ตอนนี้พ่อตายแล้ว
จากพวกแลนนิสเตอร์
กับความช่วยเหลือของเจ้า
อะไร?
ลายมือเจ้าสวยดีนี่
ดูเหมือนจะให้เขียนอย่างไม่เต็มใจด้วย
"ร็อบ
ข้าเขียนจดหมายถึงเจ้าด้วยใจที่หนักแน่น
กษัตริย์โรเบิร์ตที่เคารพของเราได้สิ้นพระชนแล้ว
จากแผลที่ท่านได้รับตอนที่ท่านได้รับจากหมูป่า"
- ข้าจำมันได้เจ้าไม่จำเป็นต้องอ่านมัน - "พ่อของเราถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ
เขาสมคบคิดกับน้องชายโรเบิร์ต เป็นกบฏต่อกษัตริย์จอฟฟรีย์ที่รักของข้า
และพยายามที่จะชิงราชบัลลังก์
พวกแลนนิสเตอร์เลี้ยงดูแลข้าอย่างดี และให้ความสะดวกสบายข้าทุกอย่าง
ข้าขอร้องเจ้าให้มาที่คิงส์แลนดิ้ง เพื่อมาสาบานต่อหน้ากษัติรย์จอฟฟรีย์
เพื่อป้องกันความขัดแย้งใดๆ จากตระกูลแลนนิสเตอร์และสตาร์ค
จากน้องสาวที่ซื่อสัตย์ของเจ้า ซานซ่า"
- พวกเขาบังคับข้าให้เขียนมัน! - พวกเขา?
กับมีดที่คอของเจ้าหรือไม่?
พวกเขาทรมานเจ้าไว้กับไม้หรือ ทรมานเจ้าจนกระดูกเริ่มแตกหรือเปล่า?
เจ้าไม่รู้หรอกว่าสถานการณ์มันเป็นเเบบไหน ข้ายังเป็นเด็ก!
ข้าก็เคยเป็น
เป็นข้าจะฆ่านางก่อนที่จะทรยศต่อครอบครัวของข้า
พวกเขาบอกข้าว่านั่นคือวิธีเดียวที่ช่วยพ่อของเรา
และเจ้าก็โง่พอที่จะเชื่อหรอ
ข้าจำเจ้าได้ดี เจ้ายืนอยู่ที่ลานประหาร
กับจอฟฟรีย์และเซอร์ซีย์ ตอนที่พ่อกำลังคุกเข่าอยู่
ข้าจำเจ้าได้ในชุดเดรสสุดสวย และทรงผมที่สวยงาม
- เจ้าอยู่ที่นั่น? - ข้าอยู่ที่นั่น
ยืนอยู่ในฝูงชน ใกล้กับลานประหาร
และเจ้าทำอะไร เจ้าจะวิ่งไปช่วยเหรอ?
เจ้าได้ช่วยพ่อจากพวก เเลนนิสเตอร์หรือเปล่า?
- ข้าก็อยากทำแบบนั้น - แต่เจ้าก็ไม่
เหมือนกับข้า แต่ข้าไม่แม้แต่จะคิดทรยศต่อร็อบ
ข้าไม่คิดทรยศต่อทั้งครอบครัวของข้า เพื่อจอฟฟรีย์สุดที่รักหรอก!
เจ้าควรคุกเข่าลงเพื่อขอบคุณข้า
พวกเราได้กลับมายืนที่วินเทอร์เฟลก็เพราะข้า
เจ้าอาจจะไม่ได้กลับมา ถ้าหากจอนแพ้ในสงครามลูกนอกสมรส
การต่อสู้ไม่อาจชนะได้หากไม่ได้พวกทหารของเวลล์ ขึ้นมาที่แดนเหนือเพื่อข้า
ในขณะที่เจ้าไปอยู่ส่วนในของโลกมา
- ข้ากำลังฝึกฝน - ฝึกฝน?
หรอ เจ้าฝึกฝนอะไร ข้าประสบความเจ็บปวดที่เจ้าไม่สามารถจินตนาการถึงได้
ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเคยผ่านอะไรมา แต่ข้าสามารถจินตนาการได้หลายอย่างทีเดียว
ข้าอาจจะไม่รอดพ้น จากสิ่งที่ข้าผ่านมา
ข้าเดาว่าเราจะไม่มีวันรู้
เจ้าจะทำอะไรกับจดหมายนั่น?
ข้ายังไม่รู้
ใครให้มันมากับเจ้า เจ้าไปเจอมันที่ไหน?
เจ้ากลัวใช่หรือเปล่า
สิ่งที่เจ้ากลัว ไม่อาจทำอะไรเจ้าได้
ไม่มีใครจะแขวนคอเจ้า เจ้ากลัวที่จะให้มันกับจอน
- อาร์ย่า... - มันเป็นปีศาจร้ายสำหรับจอน ทำให้เจ้าโกรธ
ไม่ ไม่ใช่จอน
เขาจะเข้าใจ เจ้าเข้าใจดีเจ้ายังเป็นเด็กหญิงตัวน้อยขี้กลัว
คนเดียวกับตอนอยู่กับพวกชั่วแลนนิสเตอร์
เจ้ารู้มั้ยเซอร์ซีมีความสุข ที่ได้เห็นการสู้กันเองแบบนี้?
นั่นคือสิ่งที่นางต้องการ นั่นคือสิ่งที่นางต้องการเสมอ
เจ้ากลัวหากพวกลอร์ดได้ครองแดนเหนือ
พวกเขาอาจจะมองเลดี้ซานซ่าผิดไป หากเจ้าได้รับคำสั่งมาจากเซอร์ซี
อะไรล่ะที่ลิแกนน่า มอร์มอนต์น้อยจะพูด?
นางเด็กกว่าเจ้า กว่าที่เจ้าจะเขียนจดหมายนี่
และเจ้าอาจจะพูดว่า "เจ้าเป็นแค่เด็กเท่านั้น"?
เจ้าโกรธ
บางครั้งความโกรธจะทำให้คนเราดูชั่วร้าย
บางครั้งความกลัวก็ทำให้คนเราดูชั่วร้ายเช่นกัน
ข้าชอบที่จะโกรธ
เจ้าเป็นคนที่เขาเรียกกันว่าหมาล่าเนื้อหรือ
ช่างแม่ง
พวกนั้นบอกว่าเจ้ามีความหมาย
เจ้าเกิดเพื่ออะไรหรือเพื่อบ้าคลั่ง?
ข้าไม่ใช่แม่งทั้งสองอย่าง
ข้าเกลียดชัง
ข้าเกลียดความสวยงาม
ปากร้ายเป็นไฟ
เหมือนกับเจ้า
อย่าเอานิ้วสกปรกเจ้ามาแตะข้า
เจ้าเดินใส่ไฟเหรอตอนเจ้าเด็กๆ
ข้าไม่ได้เดินใส่ ข้าถูกผลักใส่
ตั้งแต่ข้าจำความได้
ช่างแม่งสิ
ข้าไม่ได้หมายความอย่างงั้น
เจ้ามีดวงตาที่เศร้า
เข้าต้องการที่จะดูดกระเจี๊ยวของข้าหรือเปล่า
กระเจี๊ยว อ้อไอ้จู๋
อ่าาห์ กระเจี๊ยว
ข้าชอบนะ
พนันได้เลยว่าชอบ
ไม่ ข้าชอบน้องจิ๋ม
ข้ามีหญิงงามรอข้าที่ วินเทอร์เฟล
ข้าต้องกลับไป
ผมสีเหลือง
ตาสีฟ้า
สูงชนิดที่เจ้าไม่เคยได้พบเจอ
สูงกว่าเจ้าซะอีก
บริแอนน์ แห่ง ธาร์ท?
- เจ้ารู้จักนางหรอ - บริแอนน์ โคตรแม่งแห่ง ธาร์ท?
ดีจริง ที่ยังไม่ได้กับนาง
แต่ต้องเห็นสายตาที่นางมองมาที่ข้า
นางมองอะไรเจ้า?
เหมือนนางต้องการจะจัดชำแหละหัวเจ้า ตอนเจ้ายังมีชีวิต
เจ้ารู้จักนาง
เราเคยเจอกัน
ข้าอยากจะทำลูกกับนาง
คิดดูสิ
เจ้าโลกขนาดยักษ์
พวกเขาจะพิชิตโลก
คนโง่แบบเจ้ามีชีวิตนานแบบนี้ได้ยังไง?
ข้ามีดีที่ฆ่าคน
- เจ้าดูไม่เหมือนเข้าเลยนะ - ใครกัน
พ่อเจ้า
ข้าคิดเจ้าน่าจะเหมือนกับแม่
เจ้ารู้จักเขา
แน่นอน
ตอนเขาเจอเขาคืนแรก
เขาส่งข้าออกไปล่าสัตว์ภูเขา
พ่อเจ้าบอกเรื่องสตรีสีแดง และซื้อข้ากลับมา
ทอร์รอสพาข้ากลับมา
หกชั่วอายุ
เราทั้งคู่รับใช้ลอร์ดคนเดียวกัน
ข้ารับใช้แดนเหนือ
แดนเหนือไม่เคยให้เจ้าฝื้นจากความตาย
เทพแห่งแสงไม่เคยพูดกับข้า
ข้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขา ไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรจากข้า
เขาต้องการชีวิตของเจ้า
- ทำไม - ข้าไม่รู้
- นั่นคือสิ่งที่ใครก็บอกกันได้ - ข้าไม่รู้
- แล้วการรับใช้เทพคืออะไร - ไม่มีใครรู้ว่าเขาต้องการอะไร
ข้าก็คิดเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา
ข้าไม่คิดว่ามันเป็นจุดประสงค์ของเราที่จะเข้าใจ
ยกเว้นสิ่งหนึ่ง
เราเป็นทหาร
เราต้องรู้ว่าเรากำลังต่อสู้เพื่ออะไร
ข้าไม่ได้ต่อสู้เพื่อให้ชายหรือหญิงที่ข้าเพิ่งจะ รู้ว่าสามารถนั่งอยู่ในบัลลังก์ที่ทำจากดาบได้
แล้วเราต่อสู้เพื่ออะไร?
ชีวิต
ความตายคือศัตรู
ศัตรูตัวแรก
และสุดท้าย
แต่เราทุกคนต้องตาย
ศัตรูเป็นผู้ชนะเสมอ
แต่เรายังต้องต่อสู้กับมัน
นั่นคือทั้งหมดที่ข้ารู้
เจ้ากับข้าอาจไม่ต้องตามหา ความสุขขณะที่เราอยู่ที่นี่
แต่เราสามารถรักษาชีวิตได้
เราสามารถปกป้องผู้ที่ไม่สามารถป้องกันตนเองได้
ข้าเป็นโล่ปกป้องดินแดนของมนุษย์
บางทีเราไม่จำเป็นต้องเข้าใจอีกต่อไป
บางทีนั่นอาจจะเพียงพอแล้ว
อ่าห์
บางทีนั่นอาจจะเพียงพอแล้ว
นั่นคือสิ่งที่ข้าเห็นในกองไฟ
ภูเขาเป็นเหมือนหัวลูกศร
เจ้าแน่่ใจนะ?
เราใกล้แล้ว
เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าชอบอะไรเกี่ยวกับตัวเจ้า?
- ข้าไม่ได้สุจริต - เปล่าเจ้าไม่ใช่วีรบุรุษ
โอ้ห์
ข้าอาจะเป็นวีรบุรุษในโอกาสนี้
ข้าเคยถูกเรียกเก็บเงินผ่านประตู ที่คิงส์แลนดิ้ง
ข้าไม่ต้องการให้เจ้าเป็นวีรบุรุษ
วีรบุรุษทำสิ่งโง่ๆ และตาย
- โดรโก้ จอร่าห์ ดารีโอ้ - ไม่เคย
จอน สโนว์
พวกเขาทั้งหมดพยายามเอาชนะกันและกัน
เจ้าสามารถทำสิ่งที่กล้าหาญที่โง่ที่สุด...
มันน่าสนใจวีรบุรุษเหล่านี้ที่ท่านตั้งชื่อ...
โดรโก้ จอร่าห์
ดารีโอ้ แล้วก็
จอน สโนว์
พวกเขาทั้งหมดตกหลุมรักท่าน
จอน สโนว์ไม่ได้ตกหลุกรักข้า
โอ้ความผิดพลาดของข้า
ข้าคิดว่าเขาจ้องที่ท่่านด้วยความปรารถนาเพราะ เขาหวังว่าพันธมิตรทางทหารจะประสบความสำเร็จ
เขาน้อยเกินไปสำหรับข้า
ข้าไม่ได้หมายถึง
เป็นวีรบุรุษค่อนข้างน้อยไป
ข้ารู้ว่าท่านกล้าเสี่ยง
ข้าจะไม่เลือกคนขี้ขลาดเป็นมือของข้า
ดังนั้น...
ถ้าทุกอย่างดีขึ้นข้าก็จะได้พบกับพี่สาวของเจ้า
จากทุกสิ่งที่เจ้าบอกข้าเกี่ยวกับนาง
นางค่อนข้างอยากฆ่าข้ามากกว่าเจรจา
โอ้...
ครั้งแรกนางต้องทรมานเจ้าด้วยวิธีอันน่าสยดสยอง บางอย่างแล้วนางก็จะฆ่าเจ้า
ไม่มีใครเชื่อถือพี่สาวของข้าน้อยกว่าข้า เชื่อข้า
แต่ถ้าเราไปที่เมืองหลวง
เราจะไปกับสองกองทัพ
เราจะไปกับสามมังกร
และทุกคนที่เจ้าเคยสัมผัส
คิงส์แลนดิ้งส์มอดไหม้สู้ผืนดิน
ตอนนี้นางกำลังคิดว่า จะใช้วิธีไหนที่ไม่ให้ติดกับ
แน่นอนนางทำ
และนางก็สงสัยว่าเจ้ากำลังวางมือเพื่ออะไร
เป็นเรา?
วางกับดักงั้นหรอ?
ถ้าหากเราต้องการ จะสร้างโลกที่ดีกว่า
ข้าไม่แน่ใจว่าหลอกลวงและฆ่าคนจำนวนมาก จะเป็นทางเลือกที่ดีในการเริ่มต้น
ซึ่งเจ้าขอให้ไม่ต้องหลอกลวงและฆ่าคน?
ใช่ท่านจะต้องไร้ความปรานีถ้าท่านจะชนะบัลลังก์
ท่านต้องสร้างแรงบันดาลใจให้เกิดความกลัว
แต่ความกลัวที่เซอร์ซีย์มีทั้งหมด
พ่อของเราทุกคนมี และจอฟฟรีย์
ทำให้พวกเขาเปราะบาง
เพราะทุกคนที่อยู่ภายใต้ ยินดีที่จะเห็นพวกเขาตาย
เอกอน ทาร์แกเรียนอยู่ในความหวาดกลัวค่อนข้างนาน
ใช่เขา
แต่ท่านเคยพูดกับข้าเกี่ยวกับการทำลายการขับเคลื่อน
เอกอนเป็นผู้สร้าง
ถ้าเป็นท่านที่ท่านอยากจะเป็น
ทำไมท่านไม่อยากแตกต่าง จากคนอื่นที่มาก่อนท่านละ
ดังนั้นเราจึงเดินเข้าไปในถ้ำของสิงโต?
พี่ชายของข้าสัญญากับข้าว่าจะไว้ชีวิต ด้วยศักดิ์แห่งแลนนิสเตอร์
ให้ข้าอภัยให้ แต่ข้าไม่สนใจเกี่ยวกับสัญญาใดๆ ของแลนนิสเตอร์
ยกเว้นเจ้า
และข้าขอสัญญากับท่าน
ข้าจะไม่ให้ท่านทำอะไรที่สุ่มเสี่ยง
สุ่มเสี่ยง?
นี่เป็นการพูดคุยที่ลำบากนะ
เรานั่งอยู่กับคนที่ ต้องการเห็นเราทั้งสองคนไม่มีที่อยู่
พี่สาวของข้าน่าจะพูด บางอย่างยั่วยุท่าน
และ?
และท่านอาจจะสูญเสีย อารมณ์ของท่านเป็นครั้งคราว
- ในฐานะที่ผู้นำที่ยิ่งใหญ่ของเรา เมื่อไหร่ที่ข้าจะรู้สึกอารมณ์เสีย?
เช่นการเผาพวกทาร์ลีทั้งเป็น
นั่นไม่ใช่
นั่นเป็นสิ่งที่จำเป็น
- บางที - บางที?
- บางทีที่พ่อต้องการ อาจจะไม่ใช่การตายของลูกชาย
- บางทีทั้งสองต้องใช้เวลาในการพิจารณา ความผิดพลาดในความเด็ดเดี่ยว
เราไม่มีเวลาพูดถึงความเป็นไปได้
ก่อนที่ท่านจะจบความเป็นไปได้
เจ้าสามารถให้เรื่องนี้ได้ โดยการนำตระกูลเจ้ามาสู่บทสนทนานี้หรอ
ข้าสละข้างกับพวกเขา
ท่านต้องการศัตรูของท่าน
ท่านต้องการดูสิ่งต่างๆตามที่ตนเองทำ
และท่านต้องการดูสิ่งต่างๆตามที่พวกเขาทำ
ถ้าท่านกำลังคาดหวังการกระทำของพวกเขา
ท่านจะได้โต้ตอบและทำลายพวกเขา
ข้าไม่ต้องการให้ท่านทำอะไรมาก
เพราะว่าข้าเชื่อในท่าน
และโลกที่ท่านต้องการสร้าง
แต่โลกที่ท่านต้องการสร้าง
ไม่ได้สร้างทั้งหมดในครั้งเดียว อาจไม่ใช่ในชีวิตเดียว
เราจะทำให้วิสัยทัศน์ของท่านดีขึ้นได้อย่างไร?
ถ้าหากท่าทำลายมัน ที่เราทำแน่ใจหรือว่ามันไม่ขาดอะไรอยู่?
เจ้าอยากรู้หรือไม่ใครที่ได้นั่งบัลลังก์หลังจากที่เจ้าตาย
ท่านบอกว่าท่านไม่สามารถมีลูกได้
แต่มีวิธีอื่นๆ ที่จะเลือกผู้สืบทอดได้
หน่วยไนท์วอทช์มีวิธีหนึ่ง
ชาวเหล็กที่เกิด
ท่ามกลางข้อบกพร่องมากมายของพวกเขา...
เราจะกล่าวถึงการสืบทอด หลังจากที่ข้าสวมมงกุฎ
ฝ่าบาทข้าเห็นศรธนูเป็นร้อยบินเข้าหาท่าน ตอนท่านทำการต่อสู้ที่อ่าวแบล็ควอเตอร์
และข้าเห็นลูกธนูหลายร้อยที่พลาด
และคนใดคนหนึ่งในพวกเขา อาจทำให้ท่านจบลง...
เจ้ากำลังคิดว่าข้าจะตาย หากไม่มีเจ้าหรอ?
นี่เป็นสิ่งหนึ่งที่เจ้าพูดถึงหรือไม่ กับพี่ชายของเจ้าในคิงส์แลนด์ดิ้ง
ข้ากำลังพยายามภักดีต่อท่าน ในการวางแผนในระยะยาว
บางทีถ้าเจ้าวางแผนมันอาจจะเพื่อในระยะสั้นๆ
เราจะไม่สูญเสียดอร์นกับไฮการ์เด้น
เราจะกล่าวถึงการสืบทอด
หลังจากที่ข้าสวมมงกุฎ
หมีหรอ?
โคตรแม่งใหญ่เลย
มันมีดวงตาสีฟ้า
เราต้องนำเขากับไปที่ป้อมตะวันออก
กระติกน้ำ
เอาเลย
พร้อมนะ
ข้าเพิ่งโดนกัดจากไอหมีที่ตายแล้ว
อ่าาห์
เจ้าโดน
สุขสันต์ชีวิตตอนแก่
เอาล่ะ
- นางได้มันมากจากไหน? - ข้าไม่รู้
นางดูเป็นคนละคนไปเลย
เจ้ากังวล
เราขอร้องให้ 20,000 คนสู้ไปกับเรา
ในช่วงฤดูหนาวที่เลวร้ายที่สุดที่พวกเขาเคยเห็นมา
สภาพอากาศจะเป็นปัญหาสำคัญที่สุด
หลายคนยินดีที่จะหาเหตุผลที่ดีในการกลับบ้าน
เจ้าถามความภักดีของพวกเขา?
ความภักดีของพวกเขาคือจอน
จอนไม่อยู่ที่นี่ไม่ได้ข่าวจากเขาหลายสัปดาห์แล้ว
เจ้าคือท่านหญิงแห่งวินเทอร์เฟล
กษัตริย์เลือกให้เจ้าปกครองโดยที่เขาไม่อยู่
และกฎคือเจ้า
สุขุม
ความสามารถ
พวกเขาเคารพเจ้า
บางคนอาจจะชอบเจ้ามากกว่า
ใช่ เท่ากับพวกเขาหันหลังให้กับจอน
เมื่อถึงเวลาที่กลับมาเอาวินเทอร์เฟล
แล้วพวกเขาก็ตั้งชื่อให้เขาเป็นกษัตริย์ของพวกเขาและตอนนี้ พวกเขาก็พร้อมที่จะหันหลังให้กับใครอีกครั้ง
เจ้าจะไว้ใจคนอย่างนี้ได้แค่ไหน?
เมื่อกังหันลมเต็มไปด้วยเลือด
ถ้าพวกเขารู้ว่าข้าเป็นคนเขียนจดหมายนั่น
หญิงสาวที่แต่งงานกับศัตรู ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว แต่แต่งถึงสองครั้ง
เมื่อถึงเวลาที่จอนกลับมา เขาจะไม่เหลือทหารเลย
อาร์ย่าไม่เหมือนพวกนั้น
เขาเป็นน้องของเจ้า
เจ้าอาจจะไม่เห็นด้วย แต่เขาจะไม่มีทางหักหลังครอบครัวตัวเอง
เขาทำแน่ ถ้าเขาคิดว่า ข้าจะหักหลังจอน
เขาคิดแบบนั้นหรอ
ข้าไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่
ข้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย
บางที เลดี้บริแอนน์อาจจะช่วยได้
นางสาบานตนว่าจะปกป้อง ลูกสาวทั้งสองของแคทเทอรีน
แล้วเขาทำได้มั้ย
ใช่
และถ้าหนึ่งในพวกนั้นกำลังวางแผนที่จะ ทำร้ายคนอื่นด้วยวิธีใดๆ
นางอาจจะจำเป็นที่ต้องขอร้อง
นางจะทำ
สิ่งที่ข้าอยากรู้
อ่าฮะ
จะเมาได้ยังไงหากต้องไปอยู่ในอีกฝากของกำแพง
ความจริงข้าจำไม่ได้ว่าจะถูกส่งผ่านมายังกำแพง
บางคนอาจบอกข้าว่า จะมีวันรุ่งขึ้นอีก
ดูเหมือนการต่อสู้ที่ดี
ใช่
เป็นเรื่องที่สนใจ
คนเกาะเหล็กคิดว่าข้าเป็นพระเจ้า
ในขณะที่ข้ากำลังโบกดาบที่มีเปลวไฟ
ข้าคิดว่าเจ้าเป็นคนที่กล้าหาญที่สุดที่ข้าเคยเห็น
เเค่ไอ้ขี้เมา
ที่เหลืออยู่ไหน
ถ้าเรารออาจจะเจอพวกมันอีกก็เป็นได้
กลับไปที่ป้อมตะวันออก
ส่งข่าวไปให้แดเนริส ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
ข้าจะไม่ทิ้งเจ้า เจ้าน่ะไวที่สุดแล้ว
ไป เดี๋ยวนี้
เจ้าจะไปไวกว่านี้ถ้าไม่มีค้อน เอามานี่
เอามา
หยุด
ไป
เกิดอะไรขึ้น
คนอื่นไปไหนกันหมด
อีกา
เราต้องส่งข่าว
บอกมาสเตอร์เดี๋ยวนี้
ทอร์รอส
ข้าบอกแล้วว่ามันเป็นทางที่ดีที่สุด
เทพแห่งแสงสว่าง
โปรดชี้นำด้วยเถิด
โปรดลงมาในช่วงเวลามืดมิด และชี้นำทางสว่างให้พวกเรา
เราต้องเผาร่างนี้
และเผาทุกอย่างตาม
จนกว่าเทพแห่งแสงจะพอใจ และประทานเปลวไฟมาให้เรา
โปรดลงมาในช่วงที่เรามืดมน
ค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความมืดมิดและความหวาดกลัว
อีกไม่นานเราจะแข็งตาย
ข้าเห็นน้ำ
ตอนที่เจ้าฆ่าไวท์วอล์คเกอร์
กับพวกผีดิบที่ติดตามมัน
ทำไม
บางทีมันอาจคือตัวที่หันมา
เรายังไปหาไวท์วอล์คเกอร์ได้
บางทีเราน่าจะมีโอกาส
เราต้องเอามันกลับไปด้วย
อีกากำลังไปที่ดรากอนสโตนแล้ว
แดเนริสเป็นความหวังสุดท้ายของเรา
ไม่
ยังมีทางอื่น
ฆ่ามันซะ
มันทำให้เกิดพวกนั้น
เจ้าไม่เข้าใจ
เทพไม่ให้เจ้าไป
ท่านนำข้ากลับมา
ไม่มีใครทั้งนั้น แค่พวกเรา
ท่านทำเพื่อรอดูเราแข็งตายหรือไง
ระวังหน่อย เบริค เจ้าไม่มีผู้ทำพิธีแล้วนะ
นี่เป็นชีวิตสุดท้ายแล้ว
ข้าเฝ้ารอให้ถึง จุดจบมานานแล้ว
บางทีเทพท่านอาจจะพาข้ามาที่นี่เพื่อสิ่งนี้
เทพทุกองค์ที่ข้ารู้จักต่างก็พึ่งพาได้
แล้วทำไมเทพแห่งแสง จะแตกต่างไปล่ะ
ท่านหญิง
ท่านหญิง?
นี่เป็นคำเชิญ
สู่คิงส์แลนดิ้ง
- ท่าน เป็นท่านหญิงแห่งวินเทอร์เฟล - ใช่แล้ว
เจ้าจะเป็นตัวแทนของข้า
พวกเขาส่งคำเชิญ เพราะต้องการให้ท่านไปที่นั่น
ข้าจะไม่ย่างก้าวไปคิงส์แลนดิ้ง ตราบใดที่
เซอร์ซี แลนนิสเตอร์ยังเป็นราชินีอยู่
หากพวกเขาต้องการให้สตาร์กเป็นตัวประกัน พวกเขาต้องมาจับข้าไป
ว่าจะถึงตอนนั้น ข้าจะอยู่ที่ที่ข้าควรอยู่
ข้ามีงานต้องทำที่นี่
มันไม่ปลอดภัย
เซอร์เจมี่จะไปที่นั่น
เจ้าบอกว่าเขาเคยดูแลปฏิบัติต่อเจ้าอย่างดี
ข้าไม่ได้ห่วงตัวเอง
มันไม่ปลอดภัยที่จะปล่อย ให้ท่านอยู่กับลิตเติ้ลฟิงเกอร์
ข้ามีผู้คุมอีกมากที่ยินดีจะ คุมขังหรือตัดหัวเขา
ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีเจ้าที่นี่
คิดหรือว่าพวกนั้นจะจงรักภักดี
เชื่อหรือว่าเขาจะไม่ แอบทำอะไรลับหลังท่าน
อย่างน้อยก็ให้ข้าทิ้งพอดริกไว้ เพื่อดูแลท่านเถอะ
เจ้านั่นกลายเป็นนักดาบเต็มตัวแล้ว
ข้าไม่ต้องการผู้ติดตาม ผู้ดูแลหรืออะไรทั้งนั้น
ข้าไม่ใช่เด็กแล้วนะ ข้าเป็น ท่านหญิงแห่งวินเทอร์เฟล และนี่เป็นบ้านของข้า
ที่นี่ปลอดภัยที่สุดสำหรับข้า
ท่านหญิง
ข้าสาบานว่าจะปกป้อง ท่านและน้องสาว
ถ้าข้าทิ้งท่าน
การเดินทางไปคิงส์แลนดิ้ง ยังอีกไกลนะ เลดี้บริแอนน์
จะมัวเสียเวลาอยู่ ระหว่างทางทำไม
ยิ่งเดินทางไว ก็ยิ่ง ไปทันเวลา
ค่ะ ท่านหญิง
ไม่มีทาง
คนที่สำคัญที่สุดในโลกนี้ไม่มีทาง เข้าใกล้สถานที่ที่อันตรายที่สุดในโลกนี้ได้
- แล้วใครทำได้ล่ะ - ไม่มีใครเลย
พวกเขารู้ถึงความเสี่ยงดี
ท่านจะไม่มีทางชนะถ้าหากท่านตาย
ท่านจะแก้ปัญหาไม่ได้ถ้าท่านตายแล้ว
- สรุปเจ้าจะให้ข้าทำยังไง - ไม่ต้องทำอะไรเลย
บางครั้ง การไม่ทำอะไรเลย คือสิ่งที่ทำยากที่สุด
ถ้าท่านตาย
เราก็จะสูญเสีย
ทุกคน ทุกสิ่ง
เจ้าเคยบอกไม่ให้ข้าทำอะไรทั้งนั้น และข้าก็ทำตาม
ข้าจะไม่อยู่เฉยๆ อีกแล้ว
แม่งเอ๊ย
แย่แล้ว
ถอย!
ทางนี้!
ช่วยด้วย!
จอน!
ไป!
ไปเดี๋ยวนี้!
ลุงเบนเจน
ขี่ผ่านไปได้ใช่มั้ย?
ไปกับข้า
ไม่มีเวลาแล้ว
ไป
แล้วเจอกัน คลิเกน
อย่าเจอเลยดีกว่า
ได้เวลาต้องไปแล้ว ฝ่าบาท
รออีกเดี๋ยว
ไม่ เจ้ามองหาอะไรอยู่
ข้ามีผู้ชายหลายร้อยคนที่นี่ที่ ทุกคนที่ภักดีกับข้า
ตอนนี้พวกเขาไม่อยู่ที่นี่
นี่คืออะไร
หน้ากากของข้า
- ไปเอามาจากไหน - ในบราวอส
ขณะที่ข้ากำลังฝึกฝนเพื่อเป็นคนที่ไร้ตัวตน
นั่นหมายความว่าไง?
ย้อนกลับไปในบราวอสก่อนหน้า ข้าได้หน้าแรกของข้า
มีเกมที่ข้าเคยเล่น เกมของใบหน้า
เป็นเรื่องง่าย ข้าขอให้เจ้ามี คำถามเกี่ยวกับตัวเจ้าเอง
และลองพยายามโกหกให้เป็นความจริง
ถ้าหลอกข้าได้ เจ้าคือผู้ชนะ
หากโกหก เจ้าคือผู้แพ้
มาเล่นกัน
ข้าไม่ต้องการเล่น
เจ้ารู้สึกอย่างไรเมื่อจอนเป็นกษัตริย์?
มีคนอื่นที่เจ้ารู้สึกว่าควรจะปกครองแค้นเหนือแทนหรือไม่
ใบหน้าเหล่านั้นคืออะไร?
นั่นเป็นสิ่งที่เจ้าจะถาม?
เจ้าแน่ใจมั้ย
เกมของใบหน้าไม่ดีเท่าที่ควร สำหรับคนสุดท้ายที่ถามคำถาม
บอกข้าว่ามันคืออะไร!
เราทั้งสองอยากเป็นคนอื่นเมื่อเราอายุน้อยกว่า
เจ้าอยากเป็นราชินี
นั่งถัดจากพระราชาหนุ่มที่หล่อเหลาบนบัลลังก์เหล็ก
ข้าอยากเป็นอัศวิน
หยิบดาบเหมือนพ่อและออกไปรบ
เราทั้งสองคนไม่ใช่คนอื่น
โลกไม่ได้ปล่อยให้เด็กผู้หญิงติดสินว่าเขาอยากเป็นอะไร
แต่ตอนนี้ข้าสามารถทำได้ ด้วยใบหน้าที่ข้าสามารถเลือกได้
ข้าสามารถเป็นคนอื่นได้
พูดในเสียงของพวกเขาอาศัยอยู่ในผิวของพวกเขา
ข้ากลายเป็นเจ้าได้
ข้าสงสัยว่ามันจะรู้สึกอย่างไร ถ้าจะสวมชุดสวยๆ นั่น
และกลายเป็นท่านหญิงแห่งวินเทอร์เฟล
ทั้งหมดที่ข้าต้องการมา
คือใบหน้าของเจ้า
ข้าขอโทษ
ข้าขอโทษจริงๆ
ข้าหวังจะเอามันกลับมา
ข้าหวังว่าเราจะไม่ออกไปอีก
ข้าไม่
ถ้าพวกเจ้าไม่ได้ไปข้าคงไม่ได้เห็น
ข้าต้องดูเพื่อให้รู้
ตอนนี้ข้ารู้แล้ว
มังกรคือลูกของข้า
พวกเขาเป็นลูกคนเดียวที่ข้าเคยมี
พวกเราจะทำลายไนท์คิงและกองทัพพวกมัน
และเราจะทำมันด้วยกัน
จำคำข้าไว้
ขอบคุณ แดนนี่
แดนนี่...
ใครเป็นคนสุดท้ายที่เรียกข้าแบบนั้นนะ
ข้าไม่แน่ใจ อาจเป็นพี่ชายข้า
เจ้าไม่จำเป็นต้องเรียกข้าแบบนั้น
เข้าใจเเล้ว
ไม่ใช่แดนนี่
แล้วคืออะไร "ราชีนิ" ข้า
ข้า... ต้องการ
คุกเข่าแต่...
อะไรคือสิ่งที่เจ้าได้สาบานว่าจะจงรักภักดี?
พวกเขาจะเห็นท่านในสิ่งที่ท่านเป็น
ข้าหวังว่าจะเป็นแบบนั้น
แน่นอน
เจ้าควรนอนพักผ่อนนะ